پیدایش 6:7
وخداوند گفت: «انسان را که آفریده‌ام، از روی زمین محو سازم، انسان و بهایم و حشرات وپرندگان هوا را، چونکه متاسف شدم از ساختن ایشان.»
ترجمه قدیم
In The King James Version
In Context
6و خداوند پشیمان شد که انسان را برزمین ساخته بود، و در دل خود محزون گشت.
8اما نوح در نظر خداوند التفات یافت.
Cross References
Psalms 24:1زمین و پری آن از آن خداوند است. ربع مسکون و ساکنان آن.
Proverbs 10:27ترس خداوند عمر را طویل می‌سازد، اماسالهای شریران کوتاه خواهد شد.
Isaiah 27:11چون شاخه هایش خشک شود شکسته خواهد شد. پس زنان آمده، آنها را خواهند سوزانید، زیرا که ایشان قوم بیفهم هستند. لهذا آفریننده ایشان برایشان ترحم نخواهد نمود و خالق ایشان بر ایشان شفقت نخواهد کرد.
Jeremiah 12:3اما تو‌ای خداوند مرا می‌شناسی و مرا دیده، دل مرا نزدخود امتحان کرده‌ای. ایشان را مثل گوسفندان برای ذبح بیرون کش و ایشان را به جهت روز قتل تعیین نما.
Zephaniah 1:3انسان و بهایم را هلاک می‌سازم. مرغان هوا و ماهیان دریا وسنگهای مصادم را با شریران هلاک می‌سازم. وانسان را از روی زمین منقطع می‌نمایم. قول خداوند این است.