مزامیر 142:5
نزد تو‌ای خداوند فریاد کردم وگفتم که تو ملجا و حصه من در زمین زندگان هستی.
ترجمه قدیم
In The King James Version
I cried unto thee, O LORD: I said, Thou art my refuge and my portion in the land of the living.
In Context
6به ناله من توجه کن زیرا که بسیار ذلیلم! مرا از جفاکنندگانم برهان، زیرا که از من زورآورترند.
Cross References
Psalms 16:5خداوند نصیب قسمت و کاسه من است. توقرعه مرا نگاه می‌داری.
Psalms 35:12به عوض نیکویی بدی به من می‌کنند. جان مرا بیکس گردانیده‌اند.
Psalms 46:7یهوه صبایوت باماست. و خدای یعقوب قلعه بلند ما، سلاه.
Psalms 56:13زیرا که جانم را از موت رهانیده‌ای. آیا پایهایم را نیز از لغزیدن نگاه نخواهی داشت تا در نورزندگان به حضور خدا سالک باشم؟
Psalms 73:26اگرچه جسد و دل من زائل گردد، لیکن صخره دلم وحصه من خداست تا ابدالاباد.
Psalms 91:9زیرا گفتی تو‌ای خداوندملجای من هستی و حضرت اعلی را ماوای خویش گردانیده‌ای.