Psalms 77
1Wzniosłem swój głos do Boga i zawołałem; wzniosłem swój głos do Boga i mnie wysłuchał.
2W dniu mego utrapienia szukałem Pana, moje ręce wyciągałem w nocy nieustannie, moja dusza nie dała się pocieszyć.
3Gdy wspominałem Boga, byłem strwożony; rozmyślałem, a mój duch był ogarnięty utrapieniem. Sela.
4Ty zatrzymujesz otwarte powieki mych oczu, jestem tak zaniepokojony, że nie potrafię mówić.
5Rozpamiętuję dni przeszłe i dawne lata.
6Przypominam sobie mój śpiew; nocą rozmyślam w sercu i mój duch docieka:
7Czy Pan odrzuci na wieki i już więcej nie okaże łaski?
8Czy jego miłosierdzie ustało na zawsze i jego obietnica nigdy się nie spełni?
9Czy Bóg zapomniał o litości? Czy w gniewie stłumił swoją łaskawość? Sela.
10I powiedziałem: To jest moja niemoc; jednak będę wspominał lata prawicy Najwyższego.
11Będę wspominał dzieła PANA, będę wspominał twoje dawne cuda.
12Będę rozmyślał o wszystkich twoich dziełach i o twoich czynach będę mówił.
13Boże, święta jest twoja droga; który bóg jest tak wielki, jak nasz Bóg?
14Ty jesteś Bogiem, który czyni cuda; dałeś poznać narodom swoją moc.
15Odkupiłeś swoim ramieniem twój lud, synów Jakuba i Józefa. Sela.
16Widziały cię wody, o Boże, widziały cię wody i ulękły się, poruszyły się głębiny.
17Chmury spłynęły wodą, niebiosa wydały gromy i poleciały twoje strzały.
18Huk twego grzmotu wśród obłoków, błyskawice oświetliły świat, ziemia poruszyła się i zatrzęsła.
19Twoja droga wiodła przez morze, twoje ścieżki przez wielkie wody i nie było znać twoich śladów.
20Prowadziłeś swój lud jak stado owiec ręką Mojżesza i Aarona.