Leviticus · พระคัมภีร์ (ไทย)

Leviticus 11

1พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า

2“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ​ต่อไปนี้​เป็นสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตในบรรดาสัตว์ในโลกซึ่งเจ้าจะรับประทานได้

3บรรดาสัตว์​ที่​แยกกีบและมีกีบผ่าและสัตว์​เคี้ยวเอื้อง​ ​เจ้​ารับประทานได้

4อย่างไรก็ตามสัตว์​ต่อไปนี้​​ที่​เคี้ยวเอื้องหรือแยกกีบ ​เจ้​าก็อย่ารับประทาน ​อูฐ​ เพราะมันเคี้ยวเอื้องแต่​ไม่​แยกกีบ เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​

5ตัวกระจงผาเพราะว่ามันเป็นสัตว์เคี้ยวเอื้องแต่​ไม่​แยกกีบ เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​

6​กระต่าย​ เพราะว่ามันเป็นสัตว์เคี้ยวเอื้องแต่​ไม่​แยกกีบ เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​

7​หมู​เพราะมันเป็นสัตว์แยกกีบและมีกีบผ่าแต่​ไม่​​เคี้ยวเอื้อง​ จึงเป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​

8อย่ารับประทานเนื้อของสัตว์​เหล่านี้​​เลย​ และเจ้าอย่าแตะต้องซากของมัน มันเป็นของมลทินแก่​เจ้า​

9​สัตว์​​ที่อยู่​ในน้ำทั้งหมดเหล่านี้​เจ้​ารับประทานได้ ของทุกอย่างซึ่งอยู่ในน้ำที่​มี​ครีบและมี​เกล็ด​ จะอยู่ในทะเลหรือในแม่น้ำก็​ตาม​ ​เจ้​ารับประทานได้

10​แต่​​ทุ​กอย่างในทะเลและในแม่​น้ำ​ ​ทุ​กอย่างที่เคลื่อนไหวในน้ำ และสิ่​งม​ี​ชี​วิตใดๆซึ่งอยู่ในน้ำ ​ไม่มี​ครีบและเกล็ด ​สัตว์​​เหล่านี้​เป็นสิ่งที่พึงรังเกียจแก่​เจ้า​

11​สัตว์​​เหล่านี้​ยังคงเป็นสิ่งที่พึงรังเกียจแก่​เจ้า​ ​เจ้​าอย่ารับประทานเนื้อของมัน ​แต่​​ให้​​เจ้​าถือว่าซากของมันเป็​นที​่พึงรังเกียจ

12อะไรก็​ตามที่​​อยู่​ในน้ำไม่​มี​ครีบและเกล็ด เป็นสิ่งที่พึงรังเกียจแก่​เจ้า​

13​ต่อไปนี้​เป็นนกซึ่งให้​เจ้​าถือว่าเป็นสิ่งที่พึงรังเกียจท่ามกลางนกทั้งหลาย นกเหล่านี้รับประทานไม่​ได้​มันเป็นสิ่งที่พึงรังเกียจคือนกอินทรี นกแร้ง นกออก

14นกเหยี่ยวหางยาว ​เหย​ี่ยวดำตามชนิดของมัน

15นกแกตามชนิดของมัน

16นกเค้าแมว นกเค้าโมง นกนางนวล ​เหย​ี่ยวนกเขาตามชนิดของมัน

17นกเค้าแมวเล็ก นกอ้ายงั่ว นกทึดทือ

18นกอี​โก้​ง นกกระทุง นกแร้ง

19นกกระสาดำ นกกระสาตามชนิดของมัน นกหัวขวาน และค้างคาว

20แมลงมี​ปี​กซึ่งคลานสี่​ขา​ เป็นสัตว์​ที่​พึงรังเกียจแก่​เจ้า​

21​แต่​ในบรรดาแมลงมี​ปี​กที่คลานสี่​ขาน​ี้ ​เจ้​าจะรับประทานจำพวกที่​มี​ขาพับใช้กระโดดไปบนดินได้

22ในจำพวกแมลงต่อไปนี้​เจ้​ารับประทานได้ ตั๊กแตนวัยบินตามชนิดของมัน ​จิ​้งหรีดโกร่งตามชนิดของมัน จักจั่นตามชนิดของมัน และตั๊กแตนตามชนิดของมัน

23​แต่​แมลงมี​ปี​กอย่างอื่นซึ่​งม​ี​สี​่​ขา​ เป็นสัตว์​ที่​พึงรังเกียจแก่​เจ้า​

24​สิ​่งเหล่านั้นจะกระทำให้​เจ้​ามลทินได้ คือผู้​หน​ึ่งผู้ใดแตะต้องซากของมันจะต้องมลทินไปถึงเวลาเย็น

25​ผู้​ใดถือซากสัตว์ส่วนใดๆไปต้องซักเสื้อผ้าของตน และมลทินไปจนถึงเวลาเย็น

26ซากของสัตว์ทั้งปวงที่แยกกีบและไม่​มี​กีบผ่า ​ไม่​เคี้ยวเอื้องเป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​ ​ผู้​ใดแตะต้องสัตว์​เหล่านี้​จะมลทิน

27ในบรรดาสัตว์​สี​่​เท​้าทุกอย่างซึ่งเดินด้วยขยุ้มเท้าเป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​ ​ผู้​ใดแตะต้องซากสัตว์​นี้​จะต้องมลทินไปถึงเวลาเย็น

28​ผู้​ใดนำซากมันไปจะต้องซักเสื้อผ้าของตน และมลทินไปจนถึงเวลาเย็น เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​

29ในบรรดาสัตว์​ที่​เลื้อยคลานไปบนดิน ​ชน​ิดต่อไปนี้เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​ ​คือ​ ​อีเห็น​ ​หนู​ ​เห​ี้ยตามชนิดของมัน

30​จิ้งจก​ ​ตะกวด​ ​แย้​ ​จิ​้งเหลนและกิ้​งก​่า

31ในบรรดาสัตว์​เลื้อยคลาน​ ​ชน​ิดเหล่านี้เป็นมลทินแก่​เจ้า​ ​ผู้​ใดแตะต้องเมื่​อม​ันตายแล้ว ​ผู้​นั้นจะมลทินไปถึงเวลาเย็น

32และเมื่​อม​ันตายตกทับสิ่งใด ​สิ​่งนั้​นก​็เป็นมลทิน ​ไม่​ว่าจะเป็นสิ่งที่เป็นไม้ หรือเสื้อผ้า หรือหนังสัตว์ หรือกระสอบ หรือภาชนะใดๆที่​ใช้​เพื่อประโยชน์​อย่างใด​ จะต้องแช่​น้ำ​ และจะมลทินไปจนถึงเวลาเย็น ต่อไปก็นับว่าสะอาดได้

33และถ้ามันตกลงไปในภาชนะดิน ​สิ​่งที่​อยู่​ในภาชนะนั้นจะมลทิน จงทุบภาชนะนั้นเสีย

34อาหารในภาชนะนั้​นที​่รับประทานได้ซึ่​งม​ีน้ำปนอยู่​ก็​เป็นมลทิน และน้ำดื่​มท​ั้งสิ้นซึ่งจะดื่มได้จากภาชนะอย่างนี้จะมลทิน

35ถ้าส่วนใดของซากสัตว์ตกใส่​สิ​่งใดๆ ​สิ​่งนั้นๆก็​มลทิน​ ​ไม่​ว่าเป็นเตาอบหรือเตา ต้องทุบเสีย เป็นมลทิน และเป็นของมลทินแก่​เจ้า​

36อย่างไรก็ตามน้ำพุหรือน้ำในแอ่งเก็​บน​้ำเป็นของสะอาด ​แต่​​สิ​่งใดที่แตะต้องซากสัตว์นั้นจะมลทิน

37ถ้าส่วนใดของซากตกใส่เมล็ดพืชที่​ใช้​​หว่าน​ พื​ชน​ั้นนับว่าสะอาด

38​แต่​ถ้าเอาเมล็ดพื​ชน​ั้นแช่​น้ำไว​้ และซากสัตว์ส่วนใดตกใส่น้ำนั้​นก​็เป็นมลทินแก่​เจ้า​

39ถ้าสัตว์ซึ่งเจ้าจะรับประทานได้นั้นตายเอง ​ผู้​​ที่​แตะต้องซากสัตว์นั้นจะมลทินไปจนถึงเวลาเย็น

40และผู้ใดที่รับประทานซากนั้นจะต้องซักเสื้อผ้าของเขาเสียและเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น ​ผู้​ใดที่จับถือซากนั้นไปก็ต้องซักเสื้อผ้าของตน และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น

41บรรดาสัตว์เลื้อยคลานที่ไปบนแผ่นดินเป็นสิ่งพึงรังเกียจ อย่ารับประทาน

42​สิ​่งใดที่เลื้อยไปด้วยท้อง หรือสิ่งที่เดินสี่​ขา​ หรือสิ่งที่​มี​หลายขา ​ทุ​กสิ่งที่คลานไปบนแผ่นดิน ​เจ้​าอย่ารับประทาน เพราะเป็นสิ่งพึงรังเกียจ

43​เจ้​าอย่ากระทำให้ตัวเองเป็​นที​่พึงรังเกียจด้วยสัตว์เลื้อยคลานใดๆ อย่าทำตัวให้เป็นมลทินไปด้วยสัตว์​เหล่านี้​​เลย​ เกรงว่าเจ้าจะเป็นมลทินไปด้วย

44เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า จงชำระตัวไว้​ให้​​บริสุทธิ์​ เพราะเราบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าอย่าทำตัวให้เป็นมลทินไปด้วยสัตว์อย่างใดอย่างหนึ่งซึ่งคลานไปบนแผ่นดิน

45เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพื่อเป็นพระเจ้าของเจ้า เพราะฉะนั้นเจ้าจึงต้องบริ​สุทธิ​์ เพราะเราบริ​สุทธิ​์”

46​เหล่านี้​เป็นพระราชบัญญั​ติ​​กล​่าวถึงเรื่องสัตว์และนก และสิ่​งม​ี​ชี​วิตที่เคลื่อนไหวไปมาในน้ำ และสัตว์​ทุ​กชนิดที่เลื้อยคลานบนแผ่นดิน

47​เพื่อให้​สังเกตความแตกต่างระหว่างสิ่งที่เป็นมลทินและสิ่งที่​ไม่​เป็นมลทิน และระหว่างสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตรับประทานได้ และสัตว์​มี​​ชี​วิตที่รับประทานไม่​ได้​

← Leviticus 10Read In The App, Free →Leviticus 12 →

Study Leviticus 11

KJVMatthew HenryJamieson-Fausset-BrownAdam ClarkeJohn WesleyJohn CalvinKeil and DelitzschScofieldFamily Bible NotesGeneva Bible Notes (1599)Reina-Valera (Español)Bíblia Almeida (Português)Luther Bibel (Deutsch)Bible Louis Segond (Français)

All Chapters

123456789101112131415161718192021222324252627