پیدایش 2:6

و مه از زمین برآمده، تمام روی زمین را سیراب می‌کرد.

ترجمه قدیم

In The King James Version

But there went up a mist from the earth, and watered the whole face of the ground.

In Context

5و هیچ نهال صحرا هنوز درزمین نبود و هیچ علف صحرا هنوز نروییده بود، زیرا خداوند خدا باران بر زمین نبارانیده بود وآدمی نبود که کار زمین را بکند.

7خداوند خدا پس آدم را از خاک زمین بسرشت و در بینی وی روح حیات دمید، و آدم نفس زنده شد.

Read all of پیدایش 2

Cross References

Psalms 135:7ابرها را از اقصای زمین برمی آورد و برقها رابرای باران می‌سازد و بادها را از مخزنهای خویش بیرون می‌آورد.

This Verse In Other Editions

Study پیدایش 2:6