مزامیر 7
1ای یهوه خدای من، در تو پناه می‌برم. ازهمه تعاقب کنندگانم مرا نجات ده و برهان.
2مبادا او مثل شیر جان مرا بدرد، و خرد سازد ونجات‌دهنده‌ای نباشد.
3ای یهوه خدای من اگراین را کردم و اگر در دست من ظلمی پیدا شد،
4اگر به خیراندیش خود بدی کردم و بی‌سبب دشمن خود را تاراج نمودم،
5پس دشمن جانم راتعاقب کند، و آن را گرفتار سازد، و حیات مرا به زمین پایمال کند، و جلالم را در خاک ساکن سازد. سلاه.
6ای خداوند در غضب خود برخیز، به‌سبب قهر دشمنانم بلند شو و برای من بیدار شو! ای که داوری را امر فرموده‌ای!
7و مجمع امت هاگرداگرد تو بیایند. و بر فوق ایشان به مقام اعلی رجوع فرما.
8خداوند امت‌ها را داوری خواهد نمود. ای خداوند، موافق عدالتم و کمالی که در من است مرا داد بده!
9بدی شریران نابود شود و عادل راپایدار کن زیرا امتحان کننده دلها و قلوب، خدای عادل است.
10سپر من بر خدا می‌باشد که راست دلان را نجات‌دهنده است.
11خدا داور عادل است و هر روزه خدا خشمناک می‌شود.
12اگربازگشت نکند شمشیر خود را تیز خواهد کرد؛ کمان خود را کشیده و آماده کرده است.
13وبرای او آلات موت را مهیا ساخته و تیرهای خویش را شعله‌ور گردانیده است.
14اینک به بطالت آبستن شده، و به ظلم حامله گردیده، دروغ را زاییده است.
15حفره‌ای کند و آن را گود نمود، و در چاهی که ساخت خود بیفتاد.
16ظلم اوبرسرش خواهد برگشت و ستم او بر فرقش فرودخواهد آمد.
17خداوند را برحسب عدالتش حمد خواهم گفت. و اسم خداوند تعالی راتسبیح خواهم خواند.