ลูกา 23
1คนทั้งคณะลุกขึ้น และนำพระองค์ไปหาปีลาต
2พวกเขาเริ่มกล่าวหาพระองค์ว่า “พวกเราพบว่าคนนี้กำลังทำให้ชนชาติของเราหลงผิด ห้ามไม่ให้เสียภาษีแก่ซีซาร์ และกล่าวว่าตนเองเป็นพระคริสต์ เป็นกษัตริย์”
3ปีลาตถามพระองค์ว่า “ท่านเป็นกษัตริย์ของชาวยิวหรือ?” พระองค์ตอบเขาว่า “ท่านพูดเอง”
4ปีลาตกล่าวกับหัวหน้าปุโรหิตและฝูงชนว่า “เราไม่พบเหตุที่จะกล่าวหาคนนี้”
5แต่พวกเขายืนกรานว่า “เขาปลุกปั่นประชาชนด้วยการสั่งสอนไปทั่วแคว้นยูเดีย เริ่มตั้งแต่แคว้นกาลิลีจนถึงที่นี่”
6เมื่อปีลาตได้ยินคำว่ากาลิลี เขาจึงถามว่าคนนี้เป็นชาวกาลิลีหรือ
7เมื่อรู้ว่าพระเยซูอยู่ภายใต้เขตอำนาจของเฮโรด เขาจึงส่งพระองค์ไปหาเฮโรด ซึ่งขณะนั้นอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม
8เมื่อเฮโรดเห็นพระเยซู เขาดีใจอย่างยิ่ง เพราะอยากพบพระองค์มานานแล้ว เนื่องจากได้ยินเรื่องของพระองค์มาก และหวังจะได้เห็นพระองค์ทำการอัศจรรย์สักอย่าง
9เขาถามพระองค์หลายเรื่อง แต่พระองค์ไม่ตอบอะไร
10หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์ยืนอยู่ที่นั่น และกล่าวหาพระองค์อย่างรุนแรง
11เฮโรดกับพวกทหารดูหมิ่นและเยาะเย้ยพระองค์ พวกเขาสวมเสื้อผ้าหรูหราให้พระองค์ แล้วส่งกลับไปหาปีลาต
12ในวันนั้น เฮโรดกับปีลาตก็กลายเป็นมิตรกัน ก่อนหน้านั้นทั้งสองเป็นศัตรูกัน
13ปีลาตเรียกหัวหน้าปุโรหิต พวกผู้ปกครอง และประชาชนมาพร้อมกัน
14แล้วกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณนำคนนี้มาหาเรา โดยกล่าวว่าเขาทำให้ประชาชนหลงผิด เราได้สอบสวนเขาต่อหน้าพวกคุณแล้ว และไม่พบเหตุที่จะกล่าวหาคนนี้ในเรื่องที่พวกคุณกล่าวหา
15เฮโรดก็ไม่พบเช่นกัน เพราะเราส่งพวกคุณไปหาเขา และเห็นได้ว่าคนนี้ไม่ได้ทำสิ่งใดที่สมควรตาย
16เพราะฉะนั้น เราจะลงโทษเขา แล้วปล่อยไป”
17ในเทศกาลนั้น ปีลาตต้องปล่อยนักโทษคนหนึ่งให้พวกเขา
18แต่พวกเขาทั้งหมดร้องขึ้นพร้อมกันว่า “เอาคนนี้ไป! ปล่อยบารับบัสให้พวกเรา!”
19บารับบัสถูกขังในคุกเพราะการก่อกบฏในเมือง และการฆ่าคน
20ปีลาตพูดกับพวกเขาอีกครั้ง เพราะต้องการจะปล่อยพระเยซู
21แต่พวกเขาร้องว่า “ตรึงเขาบนกางเขน! ตรึงเขาบนกางเขน!”
22ปีลาตถามพวกเขาเป็นครั้งที่สามว่า “ทำไม? คนนี้ทำความชั่วอะไร? เราไม่พบว่าเขามีความผิดที่สมควรตาย เพราะฉะนั้น เราจะลงโทษเขา แล้วปล่อยไป”
23แต่พวกเขายังคงร้องเสียงดังอย่างหนักแน่น เรียกร้องให้ตรึงพระองค์บนกางเขน และเสียงเรียกร้องของพวกเขากับเสียงของหัวหน้าปุโรหิตก็มีชัย
24ปีลาตจึงตัดสินให้ทำตามที่พวกเขาร้องขอ
25เขาปล่อยคนที่ถูกขังเพราะการก่อกบฏและการฆ่าคน ซึ่งพวกเขาร้องขอ แต่มอบพระเยซูให้เป็นไปตามความต้องการของพวกเขา
26ขณะที่พวกเขานำพระองค์ไป พวกเขาจับซีโมนชาวไซรีน ซึ่งกำลังเดินมาจากชนบท แล้ววางกางเขนบนตัวเขาให้แบกตามหลังพระเยซู
27ฝูงชนจำนวนมากติดตามพระองค์ รวมทั้งพวกผู้หญิงที่คร่ำครวญและร่ำไห้อาลัยพระองค์
28แต่พระเยซูหันไปหาพวกนาง และกล่าวว่า “บุตรสาวแห่งเยรูซาเล็ม อย่าร้องไห้เพื่อเรา แต่จงร้องไห้เพื่อตัวพวกคุณเองและเพื่อลูก ๆ ของพวกคุณ
29เพราะวันเวลากำลังจะมาถึงเมื่อคนจะพูดว่า ‘หญิงที่เป็นหมัน ครรภ์ที่ไม่เคยให้กำเนิด และเต้านมที่ไม่เคยให้นมลูก เป็นสุข’
30แล้วพวกเขาจะเริ่มพูดกับภูเขาว่า ‘จงล้มทับพวกเรา!’ และกับเนินเขาว่า ‘จงปกคลุมพวกเรา!’
31เพราะถ้าพวกเขาทำเช่นนี้กับต้นไม้เขียว แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับต้นไม้แห้ง?”
32ยังมีอาชญากรอีกสองคนถูกนำไปพร้อมกับพระองค์เพื่อประหาร
33เมื่อพวกเขามาถึงสถานที่ที่เรียกว่า “กะโหลกศีรษะ” พวกเขาตรึงพระองค์บนกางเขนที่นั่นพร้อมกับอาชญากรสองคน คนหนึ่งทางขวา และอีกคนหนึ่งทางซ้าย
34พระเยซูกล่าวว่า “พระบิดา โปรดยกโทษให้พวกเขา เพราะพวกเขาไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร” พวกเขาจับสลากแบ่งเสื้อผ้าของพระองค์กัน
35ประชาชนยืนดูอยู่ พวกผู้ปกครองก็เยาะเย้ยพระองค์ด้วย โดยกล่าวว่า “เขาช่วยคนอื่นให้รอดได้ ก็ให้เขาช่วยตัวเองสิ ถ้าเขาเป็นพระคริสต์ของพระเจ้า ผู้ที่พระองค์เลือก!”
36พวกทหารก็เยาะเย้ยพระองค์ด้วย พวกเขาเข้ามาหาพระองค์ และยื่นน้ำส้มสายชูให้
37พร้อมกับกล่าวว่า “ถ้าท่านเป็นกษัตริย์ของชาวยิว ก็ช่วยตัวเองให้รอดสิ!”
38มีข้อความเขียนไว้เหนือพระองค์ด้วยอักษรกรีก ละติน และฮีบรูว่า “คนนี้คือกษัตริย์ของชาวยิว”
39อาชญากรคนหนึ่งที่ถูกแขวนอยู่ก็ด่าว่าพระองค์ว่า “ถ้าท่านเป็นพระคริสต์ ก็ช่วยตัวเองและพวกเราให้รอดสิ!”
40แต่อีกคนหนึ่งกลับตำหนิเขาว่า “ท่านไม่เกรงกลัวพระเจ้าเลยหรือ ทั้งที่ท่านก็ถูกลงโทษแบบเดียวกัน?
41พวกเราถูกลงโทษอย่างยุติธรรม เพราะได้รับผลสมควรกับสิ่งที่ทำ แต่คนนี้ไม่ได้ทำอะไรผิด”
42แล้วเขากล่าวกับพระเยซูว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดระลึกถึงข้าพเจ้าเมื่อพระองค์มาในอาณาจักรของพระองค์”
43พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า วันนี้ท่านจะอยู่กับเราในอุทยาน”
44เวลานั้นประมาณชั่วโมงที่หก และความมืดปกคลุมทั่วแผ่นดินจนถึงชั่วโมงที่เก้า
45ดวงอาทิตย์มืดลง และม่านในพระวิหารฉีกขาดเป็นสองส่วน
46พระเยซูร้องเสียงดังว่า “พระบิดา เราฝากวิญญาณของเราไว้ในมือของพระองค์!” เมื่อกล่าวเช่นนี้แล้ว พระองค์ก็สิ้นใจ
47เมื่อนายร้อยเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เขาถวายพระสิริแด่พระเจ้า และกล่าวว่า “แน่นอน คนนี้เป็นคนชอบธรรม”
48ฝูงชนทั้งหมดที่มาชุมนุมดูเหตุการณ์นี้ เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ก็ตีอกของตนแล้วกลับไป
49คนรู้จักของพระองค์ทุกคน รวมทั้งพวกผู้หญิงที่ติดตามพระองค์มาจากกาลิลี ยืนอยู่ห่าง ๆ และมองดูเหตุการณ์เหล่านี้
50มีชายคนหนึ่งชื่อโยเซฟ เป็นสมาชิกสภา เป็นคนดีและชอบธรรม
51เขาไม่ได้เห็นชอบกับมติและการกระทำของพวกเขา เขามาจากอาริมาเธีย เมืองหนึ่งของชาวยิว และกำลังรอคอยอาณาจักรของพระเจ้า
52ชายคนนี้ไปหาปีลาต และขอศพของพระเยซู
53เขานำศพของพระองค์ลง พันด้วยผ้าลินิน และวางไว้ในอุโมงค์ฝังศพที่เจาะไว้ในศิลา ซึ่งยังไม่เคยมีใครถูกวางไว้
54วันนั้นเป็นวันเตรียม และวันสะบาโตใกล้จะเริ่มแล้ว
55พวกผู้หญิงที่มากับพระองค์จากกาลิลีก็ตามไป และเห็นอุโมงค์ฝังศพ และเห็นว่าศพของพระองค์ถูกวางไว้อย่างไร
56แล้วพวกนางกลับไปเตรียมเครื่องเทศและน้ำมันหอม ในวันสะบาโตพวกนางพักผ่อนตามพระบัญญัติ