มาระโก 3
1พระองค์เข้าไปในธรรมศาลาอีกครั้ง ที่นั่นมีชายคนหนึ่งมือข้างหนึ่งลีบ
2พวกเขาจับตาดูพระองค์ว่าจะรักษาชายคนนั้นในวันสะบาโตหรือไม่ เพื่อจะได้กล่าวหาพระองค์
3พระองค์กล่าวกับชายที่มือลีบว่า “ลุกขึ้นยืน”
4แล้วพระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ในวันสะบาโต อนุญาตให้ทำความดีหรือทำร้าย? ช่วยชีวิตหรือฆ่า?” แต่พวกเขานิ่งเงียบ
5พระองค์มองไปรอบ ๆ ด้วยความโกรธ และเศร้าใจเพราะใจของพวกเขาแข็งกระด้าง แล้วกล่าวกับชายคนนั้นว่า “ยื่นมือออกมา” เขาก็ยื่นมือออก และมือของเขาก็กลับเป็นปกติดีเหมือนอีกข้าง
6พวกฟาริสีออกไป และวางแผนร่วมกับพวกเฮโรเดียนทันทีว่าจะกำจัดพระองค์อย่างไร
7พระเยซูถอยไปที่ทะเลพร้อมกับสาวกของพระองค์ ฝูงชนจำนวนมากจากแคว้นกาลิลีและแคว้นยูเดียติดตามพระองค์
8รวมทั้งผู้คนจากเยรูซาเล็ม อิดูเมอา อีกฟากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดน และบริเวณเมืองไทระกับไซดอน เมื่อฝูงชนจำนวนมากได้ยินถึงสิ่งยิ่งใหญ่ที่พระองค์ทำ พวกเขาก็มาหาพระองค์
9พระองค์บอกสาวกให้เตรียมเรือลำเล็กไว้ใกล้ ๆ เพื่อไม่ให้ฝูงชนเบียดพระองค์
10เพราะพระองค์รักษาคนจำนวนมาก จนผู้ที่มีโรคต่าง ๆ พากันเบียดเสียดเข้าหาพระองค์ เพื่อจะได้แตะพระองค์
11ทุกครั้งที่วิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์เห็นพระองค์ พวกมันก็หมอบลงต่อหน้าพระองค์และร้องว่า “ท่านคือพระบุตรของพระเจ้า!”
12พระองค์กำชับพวกมันอย่างเข้มงวดไม่ให้เปิดเผยเรื่องพระองค์
13พระองค์ขึ้นไปบนภูเขา และเรียกคนที่พระองค์ต้องการให้มาหา แล้วพวกเขาก็มาหาพระองค์
14พระองค์แต่งตั้งสิบสองคน เพื่อให้พวกเขาอยู่กับพระองค์ และเพื่อจะส่งพวกเขาออกไปประกาศ
15ทั้งให้มีอำนาจรักษาโรคและขับปีศาจ
16คือ ซีโมน ซึ่งพระองค์ให้ชื่อว่า เปโตร
17ยากอบลูกของเศเบดี และยอห์นพี่น้องของยากอบ ซึ่งพระองค์ให้ชื่อว่า โบอาเนอร์เกส หมายความว่า “บุตรแห่งฟ้าร้อง”
18อันดรูว์ ฟีลิป บารโธโลมิว มัทธิว โธมัส ยากอบลูกของอัลเฟอัส ธัดเดอัส ซีโมนผู้เป็นเซโลเต
19และยูดาสอิสคาริโอท ผู้ซึ่งทรยศพระองค์ แล้วพระองค์ก็เข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง
20ฝูงชนมารวมกันอีก จนพวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะกินอาหาร
21เมื่อคนใกล้ชิดของพระองค์ได้ยินเรื่องนี้ พวกเขาก็ออกไปจับตัวพระองค์ เพราะพวกเขาพูดว่า “เขาเสียสติไปแล้ว”
22พวกอาลักษณ์ที่ลงมาจากเยรูซาเล็มกล่าวว่า “เขามีเบเอลเซบูลอยู่ในตัว” และ “เขาขับปีศาจโดยอำนาจของเจ้าแห่งปีศาจ”
23พระองค์เรียกพวกเขามา และกล่าวกับพวกเขาเป็นอุปมาว่า “ซาตานจะขับซาตานออกได้อย่างไร?
24ถ้าอาณาจักรหนึ่งแตกแยกกันเอง อาณาจักรนั้นก็ตั้งอยู่ไม่ได้
25ถ้าบ้านหนึ่งแตกแยกกันเอง บ้านนั้นก็ตั้งอยู่ไม่ได้
26ถ้าซาตานลุกขึ้นต่อสู้กับตัวเองและแตกแยกกัน เขาก็ตั้งอยู่ไม่ได้ แต่ถึงจุดจบ
27ไม่มีใครเข้าไปในบ้านของคนที่มีกำลังมากและปล้นทรัพย์ของเขาได้ เว้นแต่จะมัดคนนั้นเสียก่อน แล้วจึงจะปล้นบ้านของเขาได้
28“เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า บาปทุกอย่างของมนุษย์จะได้รับการยกโทษ รวมทั้งคำหมิ่นประมาทต่าง ๆ ที่พวกเขากล่าว
29แต่ผู้ใดกล่าวหมิ่นประมาทพระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้นั้นจะไม่มีวันได้รับการยกโทษ แต่ต้องรับโทษชั่วนิรันดร์”
30ที่พระองค์กล่าวเช่นนี้ก็เพราะพวกเขาพูดว่า “เขามีวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์สิงอยู่”
31แม่และพี่น้องของพระองค์มาถึง พวกเขายืนอยู่ข้างนอก และส่งคนเข้าไปเรียกพระองค์
32ฝูงชนนั่งอยู่รอบพระองค์ พวกเขาบอกพระองค์ว่า “ดูสิ แม่ พี่น้องชาย และพี่น้องหญิง ของท่านอยู่ข้างนอกกำลังตามหาท่าน”
33พระองค์ตอบว่า “แม่ของเราและพี่น้องของเราคือใคร?”
34แล้วพระองค์มองไปรอบ ๆ ที่คนซึ่งนั่งอยู่รอบพระองค์ และกล่าวว่า “ดูสิ นี่คือแม่และพี่น้องของเรา!
35เพราะผู้ใดทำตามพระประสงค์ของพระเจ้า ผู้นั้นคือพี่น้องชาย พี่น้องหญิง และแม่ของเรา”