Proverbs 1
1İsrael Kralı David oğlu Solomon'un özdeyişleri: 1
2Bilgeliği ve terbiyeyi bilmek, 2 anlayış sözlerini fark etmek, 1
3bilgece hareket etmek, terbiye edinip doğru, 2 haklı ve adil olanı yapmak, 1
4saf insana sağduyu, 2 genç insana bilgi ve sağgörü vermek, 1
5böylece sağlam öğüde ulaşabilmek için bilge kişi işitsin, 2 bilgisini artırsın, 1
6özdeyişi ve benzetmeyi, bilgelerin sözlerini 2 ve bilmecelerini anlasın. 1
7Yahve + 1:7 “Yahve” Tanrı’nın asıl ismidir, diğer çevirilerde bazen “RAB=EFENDİ” (tamamı büyük harflerle) olarak çevrilir. korkusu bilginin başlangıcıdır, 2 ama akılsızlar bilgeliği ve terbiyeyi küçümser. 1
8Oğlum, babanın uyarısını dinle, 2 annenin öğretisini bırakma. 1
9Çünkü bunlar başını süsleyecek bir çelenk, 2 boynun için zincir olacaktır. 1
10Oğlum, eğer günahkârlar seni ayartmaya kalkarsa 2 razı olma. 1
11Eğer derlerse, “Bizimle gel, kan için pusuya yatalım, 2 sebepsiz yere masumları gizlice bekleyelim, 1
12onları Şeol + 1:12 Şeol ölüler diyarıdır. gibi diri diri, çukura inenler gibi 2 bütün olarak yutalım. 1
13Her türden değerli mal bulur, 2 evlerimizi ganimetle doldururuz. 1
14Aramızda senin de payın olsun. 2 Tek bir kesemiz olacak.” 1
15Oğlum yolda onlarla yürüme. 2 Ayağını onların yolundan uzak tut. 1
16Çünkü onların ayakları kötülüğe koşar. 2 Kan dökmek için acele ederler. 1
17Ağ kuşun gözü önünde boşuna serilir, 1
18bunların yatıp beklemesi kendi kanları içindir. 2 Gizlice pusuya yatmaları kendi yaşamları içindir. 1
19Kazanca düşkün olan herkesin yolları böyledir. 2 Sahiplerinin canını alır. 1
20Bilgelik yüksek sesle sokaktan çağırıyor. 2 Meydanlardan ses veriyor. 1
21Gürültülü yerlerin başından çağırıyor. 2 Kent kapılarının girişinde sözlerini dile getiriyor: 1
22“Ey saf adamlar, saflığı ne zamana dek seveceksiniz? 2 Alaycılar ne zamana dek alaycılıktan zevk alacak, 2 akılsızlar bilgelikten nefret edecek? 1
23Azarladığımda geri dönün. İşte, + 1:23 “İşte”, “הִנֵּה” kelimesinden gelir ve bakmak, farkına varmak, gözlemlemek, görmek veya dik dik bakmak anlamına gelir. Genellikle bir ünlem olarak kullanılır. Ruhumu üzerinize dökeceğim. 2 Size sözlerimi bildireceğim. 1
24Çünkü sizi çağırdım ve siz reddettiniz, 2 elimi size uzattım ve kimse dikkate almadı, 1
25ama bütün öğütlerimi görmezden geldiniz, 2 uyarılarımın hiçbirini istemediniz. 1
26Ben de felaketinize güleceğim. 2 Bela sizi yakaladığında, 1
27fırtına gibi bela sizi yakaladığında, 2 felaket kasırga gibi üzerinize geldiğinde, 2 sıkıntı ve endişe üzerinize indiğinde, sizinle alay edeceğim. 1
28O zaman beni çağıracaksınız, 2 ama yanıtlamayacağım. 2 Beni canla başla arayacaksınız, 2 ama bulamayacaksınız, 1
29Çünkü bilgiden nefret ettiler, 2 Yahve korkusunu seçmediler. 1
30Hiçbir öğüdümü istemediler. 2 Bütün uyarılarımı küçümsediler. 1
31Bu nedenle kendi yollarının ürününü yiyecekler, 2 kendi entrikalarına doyacaklar. 1
32Çünkü saf insanların yoldan sapmaları 2 onları öldürecek. 2 Akılsızların dikkatsiz rahatlığı onları yok edecektir. 1
33Ama kim beni dinlerse güvenlik içinde oturacak, 2 zarar görme korkusu duymadan rahat edecektir.”