Proverbs 8
1Bilgelik çağırmıyor mu? 2 Anlayış sesini yükseltmiyor mu? 1
2Yol kenarındaki yüksek yerlerin başında, 2 yolların buluştuğu yerde o duruyor. 1
3Kapıların yanında, kentin girişinde, 2 giriş kapılarında yüksek sesle çağırıyor: 1
4“Ey insanlar, sizi çağırıyorum! 2 Sesimi insanoğullarına gönderiyorum. 1
5Ey saflar, sağduyuyu anlayın! 2 Ey akılsızlar anlayışlı bir yürek olun! 1
6Dinleyin, harika şeyler söyleyeceğim. 2 Dudaklarımın açılışı doğru şeyler içindir. 1
7Çünkü ağzım gerçeği söyler. 2 Kötülük dudaklarım için iğrençtir. 1
8Ağzımın bütün sözleri doğruluktadır. 2 Onlarda çarpık ya da sapıklık bulunmaz. 1
9Anlayana onların hepsi açıktır, 2 bilgiyi bulanlar için doğrudur. 1
10Gümüş yerine terbiyeyi, 2 seçme altın yerine bilgiyi alın. 1
11Çünkü bilgelik yakutlardan iyidir. 2 Arzu edilen bütün şeyler onunla kıyaslanamaz.” 1
12“Ben bilgelik, sağduyuyu kendime mesken edindim. 2 Bilgi ve tedbiri öğrenin. 1
13Yahve korkusu kötülükten nefret etmektir. 2 Kibirden, gururdan, kötülük yolundan, 2 sapık ağızdan nefret ederim. 1
14Öğüt ve sağlam bilgi benimdir. 2 Ben anlayışa ve güce sahibim. 1
15Benim aracılığımla krallar hüküm sürer, 2 beyler adalet buyurur. 1
16Beyler, soylular ve dünyanın adil hükümdarları 2 benim sayemde hüküm sürer. 1
17Beni sevenleri ben severim. 2 Özenle arayanlar beni bulur. 1
18Zenginlik, onur, 2 kalıcı zenginlik ve bolluk benimledir. 1
19Meyvem altından, evet, saf altından, 2 ürünüm seçme gümüşten daha iyidir. 1
20Doğruluk yolunda, 2 adalet yollarının ortasında yürürüm, 1
21böylelikle beni sevenlere servet veririm. 2 Hazinelerini doldururum.” 1
22“Yahve, işinin başlangıcında, 2 kadim işlerinden önce beni tuttu. 1
23Yeryüzü var olmadan önce, 2 sonsuzluktan beri, başlangıçta ben kuruldum. 1
24Derinlikler yokken, 2 bol suyla dolu pınarlar yokken, 2 ben doğdum. 1
25Dağlar yerine yerleştirilmeden, 2 tepelerden önce ben doğdum, 1
26henüz O, ne yeryüzünü, ne kırları, 2 ne de dünya toprağının başlangıcını yapmamıştı. 1
27Gökleri kurduğunda, ben oradaydım. 2 Derinliğin yüzü üzerine çember koyduğunda, 1
28bulutları yukarıya yerleştirdiğinde, 2 derinliklerin kaynaklarını kuvvetlendirdiğinde, 2
29Sular O'nun buyruğunu çiğnemesin diye, 2 denize sınırlarını verdiğinde, 2 yeryüzünün temellerini işaretlediğinde, 1
30O'nun yanındaki usta bendim. 2 Her gün seviniyor, O'nun önünde hep coşuyordum, 1
31O'nun tüm dünyasında coşku duyuyordum. 2 Benim sevincim insanoğulları ile idi.” 1
32“Şimdi, oğullarım, beni dinleyin, 2 çünkü ne mutlu yollarımı tutanlara. 1
33Uyarımı duyun ve bilge olun. 2 Reddetmeyin. 1
34Ne mutlu beni duyan, 2 her gün kapılarımı gözleyen, 2 kapımın sövelerinde bekleyen insana. 1
35Çünkü beni bulan yaşam bulur, 2 Yahve'nin iyiliğini kazanır. 1
36Bana karşı günah işleyen kendi canına haksızlık eder. 2 Benden nefret edenlerin hepsi ölümü severler.”