Isaiah 6
1Kral Uzziya'nın öldüğü yıl, Efendi'yi yüce ve yüksek bir taht üzerinde oturmakta gördüm; ve etekleri tapınağı dolduruyordu.
2O'nun üzerinde Seraflar duruyordu. Her birinin altı kanadı vardı. İkisiyle yüzünü örtüyordu. İkisiyle ayaklarını örtüyordu. İkisiyle uçuyordu.
3Biri diğerine seslenip şöyle dedi: 1 “Ordular Yahvesi kutsal, kutsal, kutsaldır! 2 Bütün yeryüzü O'nun görkemiyle dolu!”
4Çağıranın sesinden eşiklerin temelleri sarsıldı ve ev dumanla doldu.
5O zaman şöyle dedim: “Vay başıma! Çünkü mahvoldum, çünkü dudakları kirli bir adamım ve dudakları kirli bir halk arasında yaşıyorum; çünkü gözlerim Kral'ı, Ordular Yahvesi'ni gördü!''
6Bunun üzerine Seraflar'dan biri, elinde maşayla sunaktan aldığı canlı korla yanıma uçtu.
7Onu ağzıma dokundurup şöyle dedi: “İşte, bu senin dudaklarına dokundu; ve kötülüğün ortadan kalktı, günahın da bağışlandı.”
8Efendi'nin, “Kimi göndereyim ve bizim için kim gidecek?” diyen sesini duydum. O zaman ben, “İşte buradayım” dedim. “Beni gönder!”
9O şöyle dedi: “Git ve bu halka şunu söyle: 1 'Gerçekten duymaktasın 2 ama anlamıyorsun. 1 Gerçekten görmektesin 2 ama kavramıyorsun.' 1
10Bu halkın yüreğini yağ bağlat. 2 Kulaklarını ağırlaştır, gözlerini kapat; 2 gözleriyle görmesinler, kulaklarıyla duymasınlar, yürekleriyle anlamasınlar, 2 dönüp de şifa bulmasınlar.”
11O zaman, “Efendi, ne kadar süre?” dedim. Şöyle yanıt verdi: 1 “Kentler oturan olmadan ıssız kalana, 2 evler insansız kalana, 2 ülke tamamen ıssız olana kadar, 1
12ve Yahve insanları uzaklara götürecek, 2 ülkenin içinde terk edilmiş yerler çok olacak. 1
13Eğer onda biri kalırsa, o da tüketilecektir; 2 sakız ağacı gibi, kesildiğinde kütüğü kalan meşe ağacı gibi; 2 böylece kutsal tohum onun kütüğüdür.”