Job 14
1“İnsan, kadından doğar, 2 günleri azdır ve sıkıntı doludur. 1
2Çiçek gibi büyür ve kesilir. 2 Gölge gibi de kaçar ve durmaz. 1
3Gözlerini böyle birine mi açıyorsun, 2 ve beni kendinle yargı içine çekiyorsun? 1
4Kim kirli bir şeyden temiz bir şey çıkarabilir? 2 Hiç kimse. 1
5Mademki onun günleri belirlenmiş, 2 aylarının sayısı senin yanındadır, 2 onun sınırlarını da sen koydun ve öteye geçemez. 1
6Ondan gözünü çevir de, 2 gününü doldurana dek dinlensin, ücretli bir işçi gibi.” 1
7“Çünkü kesilen bir ağaç için umut vardır, 2 yeniden filizlenir, taze dalı tükenmez. 1
8Kökü toprakta yaşlansa, 2 gövdesi toprakta ölse bile, 1
9yine de suyun kokusuyla filizlenir, 2 ve bir fidan gibi dallar verir. 1
10Ama insan ölür ve indirilir. 2 Evet, insan ruhunu teslim eder, hani, o nerede? 1
11Denizden sular nasıl çekilir, 2 ırmak nasıl kurur ve tükenirse, 1
12İnsan da öyle yatar ve kalkmaz. 2 Gökler yok oluncaya dek uyanmazlar, 2 ve uykularından uyandırılmazlar.” 1
13Keşke beni Şeol'e + 14:13 Şeol ölüler diyarıdır. saklasan, 2 gazabın geçinceye dek beni gizli tutsan, 2 bana belli bir zaman versen de beni ansan! 1
14İnsan ölürse, yeniden dirilir mi? 2 Kurtuluşum gelinceye dek, 2 Savaş günlerimin hepsini beklerdim, 1
15sen çağırırdın, ben de sana yanıt verirdim. 2 Ellerinin işini isterdin. 1
16Ama şimdi adımlarımı sayıyorsun. 2 Günahımı gözetmiyor musun? 1
17İtaatsizliğim bir torbaya mühürlendi. 2 Suçumu bağladın.” 1
18“Ama düşen dağ yok olur. 2 Kaya yerinden kaldırılır. 1
19Sular taşları aşındırır. 2 Selleri yeryüzünün toprağını yıkayıp götürür. 2 Böylece insanın umudunu yok edersin. 1
20Ona daima üstün gelirsin ve o ayrılır. 2 Yüzünü değiştirip onu gönderirsin. 1
21Oğullarına saygınlık gelir ve o bunu bilmez. 2 Alçalırlar, ama onların durumunu anlamaz. 1
22Ama kendi bedeni üzerinde acı çeker, 2 kendi canı da içinde yas tutar.”