Job 9
1İyov şöyle yanıt verdi: 1
2“Gerçekten bilirim ki, öyledir, 2 ama insan Tanrı'ya karşı nasıl haklı olabilir? 1
3Eğer onunla çekişmek istese, 2 binde bir bile O'na yanıt veremez. 1
4Tanrı yüreğinde bilge, kudretinde güçlüdür. 2 O'na karşı kim kendini katılaştırdı da başarılı oldu? 1
5Dağları yerinden oynatır, ama onlar bunu anlamazlar, 2 öfkesiyle onları devirdiğinde. 1
6Yeryüzünü yerinden oynatır. 2 onun direkleri titrer. 1
7Güneşe buyruk verir, o da doğmaz, 2 ve yıldızları mühürler. 1
8Tek başına gökleri gerer 2 ve denizin dalgaları üzerinde yürür. 1
9Ayı'yı, Oriyon'u ve Ülker'i, 2 güneyin odalarını yapan O'dur. 1
10Keşfedilemez büyük şeyler yapan, 2 evet, sayısız şaşılacak şeyler yapan O'dur. 1
11İşte yanımdan geçer, ama O'nu görmem. 2 Geçip gider, ama O'nu fark etmem. 1
12İşte kapar götürür. 2 O'na kim engel olabilir? 2 Kim O'na, ‘Ne yapıyorsun?’ diye sorabilir?” 1
13“Tanrı öfkesini geri çekmeyecek. 2 Rahav’ın yardımcıları O'nun altında eğilecekler. 1
14Nerede kaldı ki, ben O'na yanıt vereyim, 2 ve O'nunla çekişmek için sözlerimi seçeyim? 1
15Haklı olsam bile, yine de O'na yanıt vermezdim. 2 Hâkimime yalvarırdım. 1
16Eğer çağırmış olsaydım ve bana yanıt vermiş olsaydı, 2 yine de sesime kulak verdi diye inanmazdım. 1
17Çünkü beni fırtınayla kırıyor, 2 sebepsiz yere yaralarımı çoğaltıyor. 1
18Nefes almama izin vermiyor, 2 ama beni acıya doyuruyor. 1
19Eğer güç meselesiyse, işte, O kudretlidir! 2 Eğer adalet meselesiyse, 2 O der ki, 'Kim beni çağıracak?' 1
20Ben doğru olsam da, 2 kendi ağzım beni mahkûm edecektir. 2 Suçsuz olsam da, beni çarpık çıkaracaktır. 1
21Ben suçsuzum. 2 Kendimi saymıyorum. 2 Hayatımı hor görüyorum.” 1
22“Hepsi aynı. 2 Bu yüzden diyorum ki, suçsuzu da kötüyü de yok ediyor. 1
23Eğer bela birden bire öldürürse, 2 masumun denenmesiyle alay edecektir. 1
24Yeryüzü kötülerin eline verilmiş. 2 Hâkimlerinin yüzlerini örten O'dur. 2 Eğer O değilse, kimdir?” 1
25“Şimdi günlerim bir koşucudan daha hızlı. 2 İyilik görmeden kaçmaktalar. 1
26Hızlı gemiler gibi, 2 avına saldıran kartal gibi geçip gittiler. 1
27Eğer 'Yakınmamı unutacağım, 2 üzgün yüzümü değiştirip neşeleneceğim' desem, 1
28bütün acılarımdan korkarım. 2 Beni suçsuz saymayacağını bilirim. 1
29Mahkûm olacağım. 2 Öyleyse neden boşuna çabalıyorum? 1
30Eğer karla yıkansam, 2 ellerimi kül suyuyla temizlesem de, 1
31Yine beni pislik çukuruna daldırırsın. 2 Kendi giysilerim benden nefret eder. 1
32Çünkü O benim gibi insan değil ki, O'na yanıt vereyim, 2 birlikte yargıya gireyim. 1
33Aramızda bir hakem yok ki, 2 elini ikimizin üzerine koysun. 1
34Değneğini benden çeksin. 2 O'nun dehşeti beni korkutmasın; 1
35o zaman konuşurdum ve O'ndan korkmazdım; 2 çünkü böyle ben kendimde değilim.”