Job 29
1İyov yine kendi benzetmesine dönüp şöyle dedi: 1
2“Keşke, eski aylarda, 2 Tanrı'nın beni gözettiği günlerdeki gibi olsaydım; 1
3kandili başıma vurduğu, 2 ışığıyla karanlıkta yürüdüğüm zamanda, 1
4en güzel günlerimdeki gibi, 2 Tanrı'nın dostluğu çadırımın üzerinde olduğu zamanda olsaydım, 1
5Her Şeye Gücü Yeten hâlâ benimleydi, 2 çocuklarım da çevremdeydi, 1
6adımlarım tereyağıyla yıkanır, 2 kaya bana yağ ırmakları dökerdi. 1
7Ben kent kapısına çıkınca, 2 sokakta kürsümü hazırladım. 1
8Gençler beni görüp saklanırdı. 2 Yaşlılar ayağa kalkıp dikilirdi. 1
9Beyler konuşmaktan çekinirler, 2 ellerini ağızlarına koyarlardı. 1
10Soyluların sesi kesilirdi, 2 dili damaklarına yapışırdı. 1
11Çünkü kulak beni işitince, beni kutsardı; 2 göz beni görünce, beni överdi; 1
12çünkü feryat eden yoksulu, 2 ve kendisine yardım edecek kimsesi olmayan babasızı da kurtarırdım. 1
13Ölüm tehlikesinde olanın kutsaması üzerime gelirdi, 2 ve dul kadının yüreğini sevinçle ezgi söylettirirdim. 1
14Doğruluğu giydim, ve o beni kuşandırdı. 2 Adaletim bir kaftan ve bir taç gibiydi. 1
15Köre göz, 2 topala ayak oldum. 1
16Yoksullara baba oldum. 2 Tanımadığım adamın davasını araştırırdım. 1
17Haksızın çenesini kırardım, 2 ve avı onun dişlerinin arasından koparırdım. 1
18O zaman şöyle derdim, 'Kendi evimde öleceğim, 2 günlerimi kum gibi sayacağım. 1
19Köküm sulara kadar yayılmış. 2 Çiy bütün gece dalımda kalır. 1
20İçimde yüceliğim tazedir. 2 Yayım elimde yenilenmiştir.” 1
21“İnsanlar beni dinler, beklerlerdi, 2 ve öğüdüm için susarlardı. 1
22Benim sözlerimden sonra bir daha konuşmazlardı. 2 Sözüm üzerlerine dökülürdü. 1
23Yağmuru bekler gibi beni beklerlerdi. 2 Ağızları bahar yağmuru gibi içerdi. 1
24Güvenleri olmadığında ben onlara gülümserdim. 2 Yüzümün ışığını reddetmezlerdi. 1
25Onların yolunu ben seçerdim ve baş olarak otururdum. 2 Orduda bir kral gibi, yas tutanları teselli eden biri gibi yaşadım.”