Job 27
1İyov yine kendi benzetmesine dönüp şöyle dedi: 1
2“Hakkımı elimden alan Tanrı'nın varlık hakkı için, 2 ve canıma acılık katan Her Şeye Gücü Yeten'in hakkı için, 1
3(Çünkü ömrümün uzunluğu hâlâ içimde, 2 Tanrı'nın Ruhu burnumdadır); 1
4Gerçekten dudaklarım haksızlık söylemeyecek, 2 dilimden de yalan çıkmayacak. 1
5Sizi doğru saymak benden uzak olsun. 2 Ölene dek doğruluğumu kendimden ayırmayacağım. 1
6Doğruluğuma sımsıkı tutunuyorum, onu bırakmayacağım. 2 Yaşadığım sürece yüreğim beni kınamayacak.” 1
7“Düşmanım kötüler gibi olsun. 2 Bana karşı ayaklanan, haksızlar gibi olsun. 1
8Çünkü tanrısızın umudu nedir, kesilip atıldığında, 2 Tanrı yaşamını aldığında? 1
9Başına sıkıntı geldiğinde, 2 Tanrı onun feryadını duyar mı? 1
10Her Şeye Gücü Yeten'de zevk bulur mu, 2 ve her zaman Tanrı'yı çağırır mı? 1
11Tanrı'nın eli hakkında size öğreteceğim. 2 Her Şeye Gücü Yeten'in yanında olanı gizlemeyeceğim. 1
12İşte, siz hepiniz kendiniz gördünüz; 2 öyleyse neden tamamen boş adamlar oldunuz?” 1
13“Bu, kötü adamın Tanrı'daki payıdır, 2 zalimlerin mirasıdır, ki bunu Her Şeye Gücü Yeten'den alırlar. 1
14Çocukları çoğalırsa, kılıç içindir. 2 Soyundan gelenler ekmekle doymayacaklar. 1
15Ondan geriye kalanlar ölüme gömülecek. 2 Dul kadınları ağıt yakmayacak. 1
16Gümüşünü toprak gibi yığsa, 2 giysiyi çamur gibi hazırlasa bile; 1
17Kendisi hazırlayabilir, ama doğru kişi onu giyer, 2 gümüşü suçsuz olan paylaşır. 1
18Evini güve gibi, 2 korucunun kurduğu çardak gibi yapar. 1
19Zengin olarak yatar, ama bir daha öyle yapmaz. 2 Gözlerini açar ve yok olmuştur. 1
20Dehşetler onu sular gibi yakalar. 2 Bir fırtına onu geceleyin çalıp götürür. 1
21Doğu rüzgârı onu alıp götürür ve o gider. 2 Onu yerinden süpürür. 1
22Çünkü onu savurur, ama esirgemez, 2 Elinden kaçmaya çalışırken. 1
23İnsanlar ona el çırparlar, 2 ve kendi yerinden ona ıslık çalarlar.”