Job 30
1“Ama şimdi benden genç olanlar benimle alay ediyorlar, 2 onların babalarını sürümün köpekleriyle birlikte koymaya layık görmezdim. 1
2Ellerinin gücü ne işime yarardı, 2 olgunluk çağını yitirmiş adamlardı? 1
3Yoksulluk ve kıtlıktan bitkinler. 2 Çoraklığın ve ıssızlığın karanlığında, 2 kuru toprak kemiriyorlar. 1
4Çalılıklardan tuzlu ot koparıyorlar. 2 Onların yiyeceği süpürge ağacının kökleridir. 1
5İnsanların arasından kovulurlar. 2 Hırsız ardından bağırır gibi onlara bağırırlar, 1
6böylece korkunç vadilerde, 2 yerin ve kayaların oyuklarında yaşarlar. 1
7Çalılıklar arasında anırırlar. 2 Isırgan otlarının altında toplanırlar. 1
8Evet, ahmakların, kötü adamların çocuklarıdırlar. 2 Ülkeden kırbaçla kovulmuşlardır.” 1
9“Şimdi onlara ezgi oldum. 2 Evet, onlar için bir özdeyişim. 1
10Benden tiksiniyorlar, benden uzak duruyorlar, 2 yüzüme tükürmekten çekinmiyorlar. 1
11Çünkü ipini çözdü ve beni ezdi; 2 ve onlar benim önümde dizginleri sıyırdılar. 1
12Sağ tarafımda ayaktakımı yükseliyor. 2 Ayaklarımı bir kenara itiyorlar. 2 Yıkım yollarını bana karşı kuruyorlar. 1
13Yolumu bozuyorlar. 2 Kimsenin yardımı olmadan yıkımımı teşvik ediyorlar. 1
14Geniş bir gedikten geliyorlarmış gibi, 2 yıkımın ortasında yuvarlanıyorlar. 1
15Dehşet üzerime döndü. 2 Rüzgâr gibi onurumu kovalıyorlar. 2 Mutluluğum bir bulut gibi geçip gitti.” 1
16“Şimdi canım içimde dökülüyor. 2 Sıkıntı günleri beni yakaladı. 1
17Gece vakti kemiklerim içimde deliniyor, 2 ve beni kemiren ağrılar hiç rahat vermiyor. 1
18Büyük güç tarafından giysimin biçimi bozuldu. 2 Beni gömleğimin yakası gibi sarıyor. 1
19Beni çamura attı. 2 Toz gibi ve kül gibi oldum. 1
20Seni çağırıyorum, 2 ve bana yanıt vermiyorsun. 2 Ayağa kalkıyorum ve gözünü bana dikiyorsun. 1
21Bana karşı zalim oldun. 2 Elinin gücüyle beni eziyorsun. 1
22Beni rüzgâra kaldırıyorsun, 2 onunla sürüyorsun. Fırtınada eritiyorsun. 1
23Çünkü biliyorum ki beni ölüme, 2 yaşayan herkes için belirlenmiş eve götüreceksin.” 1
24“Ancak biri düşerken elini uzatmaz mı? 2 Ya da felaketinde ondan ötürü yardım için çağırmaz mı? 1
25Ben sıkıntıda olan için ağlamaz mıydım? 2 Muhtaç için canım kederlenmez miydi? 1
26Ben iyilik ararken, kötülük geldi. 2 Ben ışık beklerken, karanlık geldi. 1
27Yüreğim sıkkın ve rahatı yok. 2 Izdırap günleri üzerime geldi. 1
28Güneş olmadan yaslı dolaşıyorum. 2 Toplulukta ayağa kalkıp yardım çağırıyorum. 1
29Çakallara kardeş, 2 deve kuşlarına yoldaş oldum. 1
30Derim kararıyor ve üzerimden soyuluyor. 2 Kemiklerim ateşten yanıyor. 1
31Bu yüzden arpım yasa, 2 kavalım da ağlayanların sesine döndü.”