Psalms 139
1Yahve, sen beni yokladın ve tanıdın. 1
2Oturuşumu ve kalkışımı bilirsin. 2 Düşüncelerimi uzaktan sezersin. 1
3Yolumu ve yatışımı araştırırsın, 2 bütün yollarımı bilirsin. 1
4Çünkü dilimde tek söz yokken, 2 işte, ey Yahve, sen bunun hepsini bilirsin. 1
5Beni arkadan ve önden kuşattın. 2 Elini üzerime koydun. 1
6Bu bilgi beni aşıyor, yüce, ona erişemem. 1
7Senin Ruhun’dan nereye gidebilirim? 2 Ya da senin varlığından nereye kaçabilirim? 1
8Göğe çıksam oradasın. 2 Yatağımı Şeol'e + 139:8 Şeol ölüler diyarıdır. sersem, işte oradasın! 1
9Şafağın kanatlarını alsam, 2 denizin en uzak uçlarına konsam, 1
10orada bile elin bana yol gösterir, 2 sağ elin beni tutar. 1
11Desem ki, “Karanlık beni mutlaka örter, 2 çevremdeki ışık gece olsun.” 1
12Karanlık bile senden gizlenemez, 2 gece gündüz gibi parlar. 2 Karanlık senin için ışık gibidir. 1
13Çünkü benim iç varlığımı sen biçimlendirdin. 2 Annemin rahminde beni sen ördün. 1
14Sana şükürler sunarım, 2 çünkü saygın ve harika yapılmışım. 2 Senin işlerin harikadır. 2 Canım bunu çok iyi bilir. 1
15Gizlide yapıldığımda, 2 yeryüzünün derinliklerinde örüldüğümde, 2 bedenim senden gizli değildi. 1
16Gözlerin bedenimi gördü. 2 Benim için tayin edilen günlerin, 2 henüz hiçbiri yokken, 2 hepsi senin kitabında yazılmıştı. 1
17Düşüncelerin benim için ne değerlidir, ey Tanrı! 2 Onların hesabı uçsuz bucaksızdır! 1
18Onları saysam, sayıları kumdan çoktur. 2 Uyandığımda yine seninleyim. 1
19Keşke sen, ey Tanrı, kötüleri öldürsen. 2 Uzak durun benden, siz kana susamış insanlar! 1
20Çünkü onlar sana karşı kötü konuşuyorlar. 2 Düşmanların adını boş yere anıyorlar. 1
21Ey Yahve, senden nefret edenlerden nefret etmez miyim? 2 Sana karşı ayaklananlara kederlenmez miyim? 1
22Onlardan katıksızca nefret ederim. 2 Onlar benim düşmanım oldular. 1
23Beni yokla, ey Tanrı, yüreğimi bil. 2 Beni dene ve düşüncelerimi öğren. 1
24Bak, içimde kötü bir yol var mı, 2 sonsuzluk yolunda bana öncülük et.